SOROCZKA

Soroczka - tak nazywano na Nadbużu koszulę lnianą, do której wykonania - jak naliczył lud - potrzeba było wykonać aż 40 czynności. W XIX w. Podlasiacy nosili taką koszulę z niskim kołnierzem spiętym mosiężną spinką lub guzikiem albo zawiązanym czerwoną wstążeczką.

            Podczas zajęć, w zależność od pory roku, młodzież uczestniczy w ważniejszych wybranych etapach pracy zad sroczką - od przygotowania pola pod zasiew, pielenia, wyrywania, młócenia i roszenia poprzez obróbką włókna lnu, przędzenie nici, tkanie płótna aż po finalne haftowanie pereborów.

            W prace te autorzy ścieżki wkomponowali wieloaspektowe poznawanie problematyki lnu - przekazywanie informacji o przypisywanych mu właściwościach magicznych i leczniczych, próby wspólnego intonowania pieśni prządek i tkaczek, współuczestniczenia w praniu ludowymi technikami lnianej bielizny i odzieży.